روایت سازی و ادعاهای مقامات دولت ترامپ درباره تنگه هرمز

به گزارش مشرق ، پیت هگست وزیر جنگ آمریکا امروز شنبه 11 مهرماه در سخنرانی خود در آکادمی نیروی هوایی آمریکا مدعی شد که «امروز نفت بیشتری نسبت به قبل از آغاز درگیری از تنگه هرمز عبور می کند» و این روند را به توانایی نیروهای آمریکایی در کنترل حریم هوایی مرتبط کرد.

اسکات بسنت، وزیر خزانه داری آمریکا، نیز در گفت وگویی با آکسیوس مدعی شده است که ایران در این هفته هیچ نفتی برای بارگیری و انتقال از طریق دریا نخواهد داشت و آمریکا عبور حجم عظیمی از نفت از تنگه را تسهیل کرده است.

هگست پیش از این نیز در ژوئن مدعی شده بود که آمریکا توانسته 125 میلیون بشکه نفت را از تنگه عبور دهد و ادعا کرده بود: «ما در تمام این مدت تنگه ها را کنترل کرده ایم.»

این ادعاهای مقامات دولت دونالد ترامپ در حالی است که گزارش واشنگتن پست نشان می دهد که حتی در داخل دولت آمریکا نیز ارقام متفاوتی درباره حجم واقعی عبور نفت مطرح شده است. ترامپ از میانگین 30 کشتی در شب سخن گفته بود، در حالی که اسکات بسنت رقم بیش از 17 میلیون بشکه در یک دوره 24 ساعته و جی دی ونس معاون رئیس جمهوری آمریکا حدود 15 میلیون بشکه در یک روز را مطرح کرده بودند. در مقابل، داده های شرکت های ردیابی تجاری درباره برخی روزها ارقام پایین تری نشان می دادند.

همین اختلاف داده ها پرسش های اساسی از جمله این پرسش را ایجاد می کند که اگر واشنگتن مدعی «بازگشت جریان نفت» و کنترل عملیاتی تنگه است، چرا بخش قابل توجهی از تجارت انرژی همچنان با محدودیت، مسیرهای جایگزین و هزینه های امنیتی بالاتر انجام می شود؟

دولت ترامپ در حالی مدعی افزایش عبور نفت و «تسهیل» تردد کشتی های تجاری در تنگه هرمز است که مقام های آمریکایی همزمان برای مدیریت پیامدهای بحران انرژی، از متحدان اروپایی خود خواسته اند بخشی از ذخایر راهبردی سوخت خود را وارد بازار کنند؛ اقدامی که خود نشانه ای از تداوم فشار بر بازار جهانی انرژی است.

در این میان، تلاش مقامات آمریکایی برای تبدیل عملیات نظامی و اقدامات حمایتی از کشتیرانی به روایتی از «کنترل تنگه»، در حالی صورت می گیرد که عبور نفت از هرمز، حتی در صورت بازگشت بخش مهمی از جریان نفت خام به سطوح پیشین، به تنهایی نمی تواند اثبات کننده کنترل کامل این آبراه باشد.

در هر حال، اظهارات وزیر جنگ آمریکا و دیگر مقام های دولت این کشور درباره وضعیت تنگه هرمز، بیش از آن که پایان بحران را نشان دهد، بیانگر تلاش واشنگتن برای دستاوردسازی در آستانه انتخابات میان دوره ای کنگره و کم رنگ کردن هزینه ها و پیامدهای جنگ فرسایشی علیه ایران بر بازار انرژی آمریکا و جهان است.